Niepełnosprawność ruchowa – wrodzone lub trwające całe życie ograniczenie możliwości poruszania się, takie jak paraplegia, tetraplegia, paraliż, porażenie mózgowe lub choroby mięśni lub kości.
Jakie są szczególne cechy przemocy wobec kobiet o ograniczonej sprawności ruchowej?
- Pozbawianie, ograniczanie, odsuwanie pomocnych ułatwiających poruszanie się urządzeń. Na przykład umieszczanie wózka inwalidzkiego, chodzika, kul poza zasięgiem.
- Pozbawienie leków lub celowe przedawkowanie.
- Zaniedbanie, np. brak pomocy przy kąpieli.
- Groźby zaprzestania opieki i wsparcia.
- Grożenie umieszczeniem w placówce opieki społecznej lub medycznej lub podejmowanie takich prób.
- Manipulowanie jedzeniem lub wodą.
- Wymuszenie, sprzeniewierzenie lub pozbawienie świadczeń, odszkodowań i innego wsparcia finansowego z powodu niepełnosprawności.
- Zmuszanie do żebrania.
- Przezywanie z powodu niepełnosprawności, np. chory itp.
Dostosowanie środowiska
Osoby o ograniczonej sprawności ruchowej muszą mieć możliwość korzystania ze wszystkich usług, których potrzebują, na równych warunkach z innymi. Niezbędne jest zatem odpowiednie dostosowanie budynków, obiektów i środowiska. Czasami może się wydawać, że niedostępność budynku można rozwiązać, wnosząc osobę na wózku inwalidzkim po schodach, ale taka propozycja nie jest godna i ogranicza niezależność osoby, a także może być niebezpieczna.
Co można zrobić, aby dostosować środowisko do kobiet o ograniczonej sprawności ruchowej?
- Zapewnienie łatwego dostępu do budynku i zarezerwowanie miejsca parkingowego dla osób niepełnosprawnych w pobliżu wejścia do budynku.
- Zapewnienie zgodnej z przepisami rampy, windy schodowej i/lub podnośnika: zarówno w celu dostępu do budynku, jak i poruszania się po nim (np. w celu niezależnego przemieszczania się między piętrami).
- Zapewnienie toalety dla osób niepełnosprawnych.
Jak zapewnić usługi kobiecie z niepełnosprawnością ruchową?
- Pomóż zorganizować przyjazd. Jeśli kobieta ma poważną niepełnosprawność ruchową i nie może samodzielnie dotrzeć na spotkanie, pomóż jej się tam dostać. W sprawie transportu można skontaktować się z miejskim wydziałem opieki społecznej, który powinien zapewnić transport we własnym zakresie lub skontaktować się z instytucją/organizacją, z którą zakontraktowana jest usługa transportowa.
- Nie dotykaj urządzeń ułatwiających poruszanie się. Osoby o ograniczonej sprawności ruchowej postrzegają wózki inwalidzkie, chodziki, laski i inne urządzenia wspomagające poruszanie się jako przedłużenie swojego ciała. Dotykanie tych urządzeń, takich jak pchanie wózka inwalidzkiego, może być postrzegane jako naruszenie przestrzeni osobistej, sprawiając, że kobieta poczuje, że nie jest autonomiczna, nawet jeśli masz dobre intencje. Zanim cokolwiek zrobisz, zapytaj, czy oferowana pomoc jest konieczna, a jeśli tak, to jakiego rodzaju.
- Komunikacja z kobietą. Jeśli kobieta przybyła z osobistym asystentem lub inną osobą towarzyszącą, nie komunikuj się z nią, ale bezpośrednio z klientką. Podczas omawiania poufnych, wrażliwych informacji nie bój się poprosić osoby towarzyszącej o opuszczenie pokoju.
- Pomoc w zapewnieniu mniejszej zależności od potencjalnych sprawców. Osoba dopuszczająca się przemocy wobec kobiety z poważną niepełnosprawnością ruchową może być również jej głównym opiekunem. Oznacza to, że sprawcy łatwiej jest manipulować swoją ofiarą, grożąc, że nie będzie się nią opiekować, nie poda jej jedzenia lub nie poda jej leków, jeśli nie wykona pewnych czynności. W takich przypadkach zapewnienie pielęgniarki i osobistego asystenta oznacza, że kobieta jest bardziej autonomiczna i niezależna od swoich krewnych.